Ooit al aan een ontbijttafel gezeten met een kom verse fruitsla, een kom yoghurt, een berg geklutste eieren en een schaal vol zoetigheden met taart en koeken? Wij wel. Wat was dat? Veel te veel.
Hoog tijd dus voor wat beweging. Er staan vandaag 3 plekken op de planning die we wel zouden willen doen. Montemonaco, Montegallo en Castelluccio. In Montemonaco komen we een meer tegen, de ideale plek om wat rond te wandelen in het zonnetje. Maar aangezien het al na 12 uur is kunnen we beter wat doorrijden naar de volgende stop en onderweg iets zoeken om te lunchen. Waar ze anders met de restaurantjes , pizzeria’s , trattoria’s en osteria’s naar onze kop smijten,is het nu wel zoeken naar iets dat open is. In the middle of nowhere vinden we een super tof plekje om te eten. De nonna komt ons tegemoet met de glimlach. We volgen haar raad en gaan voor de pasta al funghi en de agnioli . Dat blijkt achteraf dus een topper te zijn ! Een andere meevaller is dat er op dezelfde plek een “Big Bench ” staat . Zo een van de honderden mega grote banken over heel Italie, die telkens garant staan voor een fantastisch zicht. Dus een kleine klim later staan we boven aan de bevedere. Weeral de moeite waard . Hierna dalen we af naar Montegallo. We kunnen jammer genoeg niet door het dorpje door werkzaamheden, dus rijden we er gewoon rond en richten we ons naar de laatste plek op onze planning. We twijfelen eerst wat, omdat we al wat tijd verloren waren met het toerkes rijden rond Montegallo, en omdat het een beetje uit de richting was van het hotel. Maar hoe blij zijn we dat we toch doorgereden zijn. We passeren de ene scherpe bocht na de andere terwijl er meer en meer hoge bergtoppen uit het niets tevoorschijn komen. Uiteraard moeten we eerst wel wat bossen doorrijden ( stoeme bomen ), maar de echte rotsen maken veel goed. Tot we de achter de hoek rijden van de laatste berg. Just around the corner veranderd het zicht helemaal.
We rijden Umbrie in en vallen van de ene verbazing in de andere. De ruwe rotsen maken plaats voor velden en weilanden. Castelluccio staat bekend voor de prachtige velden vol wilde bloemen. We zijn eigenlijk nog een weekje te vroeg om alle bloemen in volle bloei te zien, maar voor ons is dit al een ongelooflijk mooie plek. We zijn er nog altijd stil van . Boven de weides ligt het centrum van Casteluccio zelf. Hier planten we ons neer voor een frisse cola en een plankje met verse kazen en charcuterie. Uiteraard met de volle zon op onze snoet…. hier zouden we nog wel wat langer kunnen blijven. Jammer genoeg is het weeral tijd om verder te gaan. We rijden terug langs een nog andere kant van het gebergte. We zien dat elk dorp vol staat met kranen, en containerwoningen . Toen viel onze frank. In 2016 werden heel veel van deze woningen volledig vernield door een aardbeving. Zelfs zoveel jaren later zijn ze nog aan de opbouw bezig. Het zet ons weer effe met beide voeten op de grond…..