Na een goede nachtrust staat er ons een fantastisch ontbijt te wachten met heerlijke lokale streekgerechten. Allemaal kleine hapjes van hartig tot zoet liggen te wachten om geproefd te worden. Wat een luxe. We waren al fan van het hotel maar deze kleine smaakbommetjes zo s’morgens vroeg maakt dat we helemaal verkocht zijn. Ook de eigenares van het hotel is een zeer aangename dame die ons al tips heeft gegeven voor andere regio’s in Italië. Maar laat ons eerst maar beginnen met deze trip.
Het fantastische hotel maakt gebruik van een publieke parking op 1 kilometer van het hotel. Je zou denken dat het een piece of cake is om de auto te gaan ophalen,naar het hotel te rijden en de bagage in de koffer te smijten. Helaas …. de helft van de straten waren afgesloten voor een of ander evenement en de andere zijn eenrichtingsstraten. Gelukkig is onze vriend Waze ook mee op vakantie zodat we na een beetje gegrommel de koffer kunnen vullen.
De eerste stop is het dorpje Gradara. We lopen nog maar even te kuieren rond de burcht dat we in de verte een stoet kleine Fiat Abarth auto’s in onze richting zien rijden. Het is vooral plezant dat je uit Gradara wil wegrijden met meer dan 200 brullende Abarthjes die de weg blokkeren. Ons geduld werd even op de proef gesteld.
We trekken richting Senigallia waar je langs de kustlijn met de blote voeten in het zand kan wandelen. Tof vooruitzicht toch? Ook de Italianen willen het zand tussen hun tenen voelen. Wat is dit ? Alle parkings en straten zitten stampvol. Buiten dat het zondag is hebben de Italianen morgen een nationale feestdag. Met het mooie weer trekken ze met zijn allen dus naar de kust. Dat is duidelijk.
We spreken onze vriend Waze aan en komen in een piepklein gehucht terecht waar buiten een kiezelstrand en een paar verdwaalde Italianen niets te zien of te beleven valt. Wat ze er wel hebben is een restaurant. We smullen van een heerlijke visschotel en een portie mosselen. Wat serveren die Italianen toch lekkere gerechten. Met een goed gevulde maag maken we aanstalten om naar een volgende dorpje te rijden. Tot ze ineens propere borden op onze tafel kwamen zetten. We kijken elkaar verbaasd aan. Onze verbazing wordt nog groter wanneer ze een schotel met pasta en mosselen voor onze neus zetten…..
We rollen naar onze auto en bollen verder naar Castelfidardo. Met een nog steeds gevulde maag checken we in bij de B&B. Hoog op de heuvel met zicht op de Adriatische zee. Het doet ons deugd om even weg te zijn van de drukte.
In de late namiddag trekken we terug richting kust op zoek naar een gezellig vissersdorpje waar we op ons gemakje nog een kleinigheid kunnen eten. Als je de brochures en webpaginas mag geloven is Portonovo de place to be met gezellige visrestaurants. Hierbij nog maar eens het bewijs dat je niet alles moet geloven wat ze op het internet schrijven. Als we dachten dat de kustplaatsjes druk waren spant dit toch wel de kroon. Wat is dat.
In het vissersdorp Numana vinden we op het strand een ideaal visrestaurantje waar we lekker smullen van verse vis.