Na een interessante babbel met de eigenares van de B&B verlaten we onze berg een beetje later dan voorzien. Maar dat is ook vakantie. Geen strakke planning en we zien wel.
Bij onze eerste stop maken we een wandeling rond een stuwmeer. Het doet deugd om onze benen te strekken. We hebben immers al wat kilometers gereden en aan de kust hebben we niet veel mogelijkheden gehad om lange wandelingen te maken. Hier langs het meer is het zeer rustig en mooi. En zo tussen de bomen is het ook lekker fris. We klagen helemaal niet over de 30 graden hoor.
Voor de lunch stoppen we aan een pizzeria waar ze uiteindelijk geen pizza’s verkopen. Op de dagmenu staan alleen gerechten met pomodore verdorie. Maar ook dat smaakt.
Ter hoogte van de stuwdam start de wandeling naar Lame Rosse. Vol goeie moed beginnen we te stappen. Een beetje bergop, bergje af, bergje op, bergje af. Op het internet staat te lezen dat de 1 uur durende wandeling geschikt is voor niet geoefende wandelaars. Na meer dan een uur klimmen en dalen hebben nog altijd geen Rosse rots gezien. We draaien onze voeten 180 graden en laten de Rosse voor wat het is. De frisse Rose op het terras geeft ons ook voldoening 🙂
In de vroege avond komen we toe in Ascoli Piceno. Klaar om onze voeten onder tafel te steken en daarna als een blok in slaap te vallen.